جام دريا از شراب بوسه خورشيد لبريز است ،

جنگل شب تا سحر تن شسته در باران ،

                                          خيال انگيز !

ما ، به قدر جام چشمان خود ، از افسون اين خمخانه

سرمستيم

در من اين احساس :

مهر مي ورزيم ،

             پس هستيم  !

گرچه ز شراب عشق مستم

عاشق تر از اين کنم که هستم